حرف های ساده

 

چقدر کم وقت می کنم که بنویسم. دلم برای خلوت و تنهایی تنگ شده بود و امروز بعد از مدتها کمی فرصت تنهایی پیدا کرده ام. و این فضای مجازی که قسمتی از تنهایی ام را با آن می گذرانم. همنشین خوبی است برای درد دل و گفتن و شنیدن... گاهی دلت را آرام می کند و گاهی پر غصه، گاهی خنده بر لبت می نشاند و گاهی از خشم دندان بر هم می سایی...

از هفته پیش خیلی بهترم. راستش سرخورده شده بودم ولی آدمی با امید زنده است. امیدی که حتی جوانه ای از آن برای زنده نگاه داشتنت کافی است.

پس هنوز زنده ام و امیدوار 

   + بهاره ک ; ۱٢:٢۳ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٥ دی ،۱۳۸۸
comment نظرات ()